Συνήθως, η περιεκτικότητα σε άνθρακα στον καθαρό σίδηρο είναι μικρότερη από 0,002%, γεγονός που τον διαχωρίζει από άλλες μορφές σιδήρου όπως ο χάλυβας. Ο χάλυβας μπορεί να βελτιωθεί με ποικίλες ποσότητες άνθρακα και άλλα στοιχεία κράματος για τη βελτίωση της απόδοσής του.
Ο καθαρός σίδηρος, γνωστός και ως σίδηρος υψηλής καθαρότητας και χάλυβας εξαιρετικά χαμηλής περιεκτικότητας σε άνθρακα, είναι σχετικά μαλακός και όλκιμος λόγω της χαμηλής περιεκτικότητάς του σε άνθρακα. Αυτό το καθιστά κατάλληλο για εφαρμογές που απαιτούν υψηλή ολκιμότητα και ευελιξία. Ωστόσο, σε σύγκριση με τον χάλυβα, η χαμηλότερη σκληρότητα και αντοχή του περιορίζουν τη χρήση του σε δομικές και φέρουσες εφαρμογές.
Συνολικά, το χαρακτηριστικό του καθαρού σιδήρου είναι η χαμηλότερη περιεκτικότητά του σε άνθρακα, η οποία συμβάλλει στις μοναδικές φυσικές και μηχανικές του ιδιότητες, καθιστώντας τον κατάλληλο για συγκεκριμένες εφαρμογές με ευνοϊκή ευελιξία και ολκιμότητα.